Groeipijnen

Groeipijnen

Het breken van glazen plafonds (bedachte limieten) door je eigen toedoen, terwijl je weg wilt kruipen voor de vallende scherven.
Groeien is nooit makkelijk geweest. (Al ben je steeds minder onder de indruk van dat sluimerende gevoel.)

Nu groei ik voor het eerst bewust, in meerdere dimensies. Op alle lagen van bewustzijn die ik tot nu toe heb ervaren. In een veld waar alle tijdlijnen samenkomen, kies ik er nu bewust voor om mét tijd (4D) te spelen in de 3D-wereld. En/en, niet of/of.
Wist je dat tijd niet bestaat? En toch ook weer wel… grijns.
Anyways, don’t mind me.

Zoveel meer is mogelijk dan ik ooit heb durven dromen. I will be forever mind-blown while reinstalling her.

Ik voel me vereerd dat ik mijn eigen groeiproces mag aanschouwen.
Ik voel me vereerd dat ik vanuit zoveel lagen, perspectieven en waarheden mag kijken naar hoe een persoon verandert.
Ik heb het eerder meegemaakt, een quantum leap, maar toen wist ik niet hoe het gebeurde. Het overkwam me. Gedreven door pijn en wanhoop, blind—‘opeens’ was ik daar: opengeslagen in een veld van ontelbare waarheden, maar de mijne kwijt. Wat een vrijheid. Wat een verwarring. Alles was opeens hetzelfde.

Mensen die dichtbij me staan, herinneren zich nog als de dag van gisteren dat ik hysterisch lachend, huilend, of misschien beide (niemand wist het meer) aan de telefoon hing om mijn ‘nieuwe’ ervaring te delen. Ik was er zelfs voor uit een vliegtuig gesprongen. (Dat inspireerde trouwens mijn derde dichtbundel, die uitkomt in een tijdlijn waar we op deze wereld nog niet leven. Of in elk geval: de meesten niet.)

Natuurlijk is alles altijd hetzelfde geweest. Maar de ervaring van het individu maakt een realiteit levend. Zo ook in mij.

Daarna heb ik meerdere realiteiten aangenomen, gewoon voor de grap.
Ik was een stervende, groeiende 200 jaar oude eik. Van eikel tot dode wortels, allemaal binnen een enkel moment, met een bakje koffie.
Ik ben koffie gaan drinken in Parijs, terwijl ik ook in Italië was.
Ik was God, waar alles wat ik wilde meteen gebeurde. (Al moet ik toegeven dat ik toen, en nu, nogal klein denk. Het was niet moeilijk voor God om regenbogen te creëren in de nacht of om mijn vrienden van over de hele wereld naar me toe te laten vliegen voor mijn verjaardag op een eiland in februari…)

Ik liet de controle volledig over aan mijn mens-zijn. Ik noemde haar ‘mijn poppetje’ en keek gewoon wat zij zou doen. Controle is tenslotte ook maar een illusie, als je dat wilt. Mijn poppetje verhuisde naar Italië. Die ervaring heeft veel voor me betekend. Maar zoals met elke onbewuste creatie: het wordt saai. Zelfs vervelend.

Toen werd ik Niets.
Ik kan met geen enkel woord uitleggen wat dat betekent voor een menselijk systeem, maar het kostte me bijna een jaar om uit de depressie te komen die het ‘niets’ achterliet. Wat een immense, allesomvattende leegte is dat. Misschien voelt een atoom zich zo… tenminste, als we nog over gevoel kunnen praten.

Een jaar later, na twee verhuizingen in Italië, vond ik een plek waar ik dit alles mocht ervaren. En toen kwam het inzicht binnen, net zo magisch als de realisatie dat alles hetzelfde was (the IAM consciousness). Tromgeroffel…

Je kan alles zijn wat je mens wil!
(THE ICAN CONSCIOUSNESS)

Ik weet niet of ik kan uitleggen wat dit betekent. Wat ook de omstandigheden van je mens zijn—noem ze beperkingen—daarbinnen kan je alles zijn wat je wilt. Zelfs met chronische pijn, hersenbeschadiging, angst, of welke uitdaging dan ook. Binnenin je depressie kun je vliegen!

Van ‘alles is anders’ naar ‘alles is één’—alles valt weer terug op zijn plek, maar met een nieuwe bewustzijnslaag.
Alan Watts zei ooit: “Eerst is een berg een berg, dan wordt de berg alles, en uiteindelijk wordt de berg weer gewoon een berg.” (Hij draait zich nu waarschijnlijk om in zijn graf door mijn uitleg, maar ik probeer het!)

Waar non-dualiteit en dualiteit elkaar raken, daar kun je beide ervaren.
De beste lessen zitten vol contradicties.

Terug naar het begin: groeipijnen.

“Als je eenmaal iets ziet, kun je het veranderen.”

Aangezien alles mogelijk is, en we nu eenmaal leven op een planeet die door het universum vliegt, gedropt in een menselijk lichaam dat perfect is gemaakt om een nieuw spel te spelen, gaan we (uiteraard) head first.

En dat doet pijn.
Alles wat eerst normaal leek en werd aangenomen als vanzelfsprekend, moet worden losgelaten.
Zoals: “Met een hersenbeschadiging kun je geen eigen bedrijf opbouwen, want je bent ziek en beperkt.” Maar God heeft mij precies gemaakt zoals ik moet zijn. Ik hoef alleen maar all in te gaan, zoals met alles.

All in accepteren dat mijn mens is wie ze is.

All in loslaten dat ‘anders zijn’ beter is (voor business).

All in alleen nog toestaan wat mijn ‘nieuwe ik’ dient. (Wat laat je toe in je realiteit? Boeken, tv-shows, films, social media, vrienden, relaties, familie, denkwijzen, geloofsovertuigingen…)

All in hoe je je geld spendeert, waar je over nadenkt, waar je over droomt—waarmee je je tijd vult!


Het is hard werken, maar niet zoals we hebben geleerd wat hard werken is. Dat is juist het tegenovergestelde. Het harde werken zit in rust nemen wanneer je gewend bent altijd bezig te zijn. Het harde werken zit in het zien van ‘neutrale tijd’—schoonmaken, koken, wandelen, dagdromen, verwonderen—als essentieel.

Vanaf een afstand leren kijken naar je brein. Wist je dat je dat kon leren?

Ik leerde het ‘niets doen’ door de angststoornis die ontstond na mijn ongeluk, veroorzaakt door ‘te veel doen’.
Nu leer ik ‘doen’ binnen de grenzen van mijn mens. Wat geen grenzen meer zijn, maar richtlijnen. Richtlijnen die mijn persoonlijke stijl waarborgen. En wat een stijl! Heb je haar wel eens gezien in real life? Mijn god!

Anyways, ik zwom weer even af…

De constante focus op je ‘nieuwe jij’ (spoiler alert: dat proces loopt tot je dood) binnen je individuele mogelijkheden, dát is het harde werk.
Blijven geloven in dat werk.
Steeds beter willen voor jezelf.
Voor jezelf kiezen in plaats van meegaan met wat ‘normaal’ is.
Niet meer geloven dat beperkingen werkelijk beperkingen zijn.

Wat er daarna gebeurt in de 3D-wereld is simpelweg een onvermijdelijke consequentie.

Maar: het vraagt constante offers.
Constante eerlijkheid.
Steeds weer jezelf in de ogen kijken.
Verwachtingen loslaten of bijstellen.
Mee bewegen met de veranderingen van alles dat is.
Zijn en doen wat je echt wilt.
Vasthouden door los te laten.

Opnieuw een voorbeeld dat de grootste lessen altijd rusten op contradicties.


—

Weet jij wat je echt wilt?
Weet jij wie je mens is? –> dit is je huiswerk, pak pen en papier, ga zitten, ga kijken
Binnenin wie je mens is, ligt ‘zij die je wilt zijn’ verborgen.

Als je weet wat je wilt (echt wilt), ben je het waard?
Hier gaan we samen aan werken.

Voor mij is het mijn wens om zoveel mogelijk mensen mee te nemen in het bewust ervaren van de groei van consciousness, zoveel mogelijk mensen in zo’n kort mogelijke tijd door het proces van awakening krijgen en ze daarna begeleiden door de echo’s van het brein te veranderen in PRECIES zoals ze zelf willen (van inner critic naar inner cheerleader). Ik zal dit doen met groepen in Real life (ik hou je hiervan op de hoogte in mijn nieuwsbrief) waardoor je binnen een halve dag de ervaring van vrijheid kan ervaren en binnenin deze setting vragen kan stellen die beantwoord worden door source. Ik doe dit al dagelijks met de mensen die mij tegenkomen in het wild (Forli vind het heerlijk), en zal gestaag groeien. Met mijn nieuwsbrief kan je ook vragen stellen die je beantwoord zal krijgen doormiddel van een video, dan voel je gelijk wat ik bedoel.

Om dit te kunnen bereiken, zal ook in weer verschillende lagen van ‘niet genoeg zijn’ moeten doorlopen, elke ‘level up’ brengt zijn eigen glazen plafonds met zich mee.

Maar dit keer wil ik het samen met jou doen! Zo zeker ben ik van mijn zaak. En ik wil je alles leren wat ik mezelf leer! Waar ik doorheen zal bewegen, vraag je?

Ik wil de verslaving aan de onderdrukking loslaten die mijn brein als waarheid heeft ervaren. Onderdrukking door mijn ongeluk, mijn levensstijl en mijn zogenaamde beperkingen.
Dat de maatschappij slecht is. Dat wat ik wil onmogelijk is.
Dat ik klein word gehouden door externe factoren.
Dat ik niet mijn eigen geld kan verdienen binnen de twee uur per dag dat ik me kan focussen.
Dat ik geen paraplu langer dan tien minuten kan vasthouden zonder dat mijn arm verkramp, maar wel waarde genoeg bezit om mijn kennis te delen met een ieder die inzichzelf de macht wil vinden.
Dat de wereld blijft schommelen terwijl ik loop, en dat dit niet betekent dat mensen niet in de rij staan om te weten hoe je de inner wereld zo mooi kan maken dat je er niet meer van ondersteboven bent en je leven laat controleren.

Dat veel geld verdienen alleen is weggelegd voor de elite, of mensen met gezonde lichamen.

Dat ik niet mag willen wat ik wil, omdat ik ‘ziek’ of ‘gebroken’ ben.

Nee, nee. Vanaf nu weer alles anders. Alles nieuw.

Ik hoop dat velen mij zullen volgen in deze reis, zodat we eindelijk afscheid kunnen nemen van realiteiten die ons niet langer dienen.

We gaan dit doen met meditatie (bewustzijn), zelfreflectie (volledige eerlijkheid), focusoefeningen, zelfhypnose en kriya.

Niet omdat het moet.
Niet om onszelf te verbeteren.
Nee, nee.

Gewoon omdat we het wíllen.

En dát is authenticiteit.


—

Wil je mee?
Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief (die ik net ben begonnen, yay!) en surf mee op de golf! Zo hoog zijn we nog niet eerdere geweest!
Let’s go together!

En ps. Natuurlijk gebruiken we hiervoor Magie!